Bir konser albümü duyurulunca önce şarkı listesine bakıyorum. Sevdiğim şarkı var mı, tamam. Sonra almak istediğim baskıda da var mı diye bir daha bakmak gerekiyor. George Michael'ın The Faith Tour albümünde bu ikinci kontrolün somut bir sebebi var: Aynı isimle çıkan plakların hepsi aynı içeriği taşımıyor.

Sony Music'in duyurusuna göre albüm 6 Kasım 2026'da yayımlanacak. Kayıt, 1988 Faith Tour'un Paris-Bercy konserinden geliyor. Daha önce yayımlanmamış bu performanslardan hazırlanan standart liste 18 parçalık. Henüz albümün tamamını dinlemedim; burada ses kalitesini değerlendirmiyorum. Haberle birlikte açıklanan içerikte, sipariş vermeden önce bakmaya değer bir ayrıntı var.

Faith Tour'da hangi şarkılar var?

Resmî CD sayfasındaki listede Father Figure, Faith, Monkey ve One More Try'ın yanında Everything She Wants ile I'm Your Man de bulunuyor. Stevie Wonder'dan Love's In Need Of Love Today ve Labelle'den Lady Marmalade yorumlarını da Sony'nin açıklaması doğruluyor.

Beni bu listede tek başına hit sayısı heyecanlandırmıyor. Bir şarkıcının kendi şarkısıyla başkasının şarkısı arasında nasıl geçiş yaptığını duymak istiyorum. Bildiğim melodiyi farklı bir cümleleme ile söylemesi, bir kelimeyi bekletmesi, grubun bıraktığı boşluğu kullanması ilgimi çekiyor. Bunların bu kayıtta nasıl yapıldığını henüz bilmiyorum. Albümü açınca dikkat edeceğim yer burası.

Sadece stüdyo kaydındaki notaların aynısını arayınca konser kaydını bir sınava çevirmek kolay. Benim için daha yararlı karşılaştırma, aynı sözün iki kayıtta nerede başladığı ve nerede bittiği. Bir yorumun neden daha sakin ya da daha gergin geldiğini buradan anlamaya çalışıyorum. İyi söylemek üzerine konuşurken bazen notanın yüksekliğine o kadar takılıyoruz ki cümlenin kendisini kaçırıyoruz.

2LP ile 18 parçalık sürümün farkı

Sony'nin ayrı ayrı verdiği şarkı listelerinde önemli bir fark var. Standalone 2LP listesinde Hand To Mouth ve Play That Funky Music bulunmuyor. Bu iki parça standart 18 parçalık listede var. Yani kapağında The Faith Tour yazan bir plak almak, duyurudaki bütün parçaları almak anlamına gelmiyor.

George Michael'ın resmî mağazasındaki 2CD bu iki parçayı da listeliyor. Deluxe kutunun sayfasında ise 18 parçalık konserin 3LP ve CD üzerinde bulunduğu, kutuya 136 sayfalık bir kitabın eşlik ettiği yazıyor. Tam listeyi dinlemek için mutlaka o kutuyu almak gerektiği sonucu çıkmıyor; CD'nin içeriği de aynı nedenle önemli.

Buradaki fark, benim için renkli plakla siyah plak arasındaki tercih değil. Dinlemek istediğim bir parçanın seçtiğim baskıda olup olmaması. Güzel bir kapak ya da farklı bir plak rengi almanın keyfini anlıyorum. Ama bir şarkıyı özellikle bekliyorsam önce arka kapaktaki listeyi görmek isterim.

Sony'nin duyurusunu okurken mağazada karşıma çıkan ürünle listeyi yan yana açacağım. Özellikle 2LP, 3LP ve 2CD ifadelerini kontrol edeceğim. Bir satıcının bütün formatlara aynı açıklamayı koymuş olması ihtimaline karşı ürünün kendi şarkı listesi bana daha kullanışlı geliyor.

Albüm tarihiyle film tarihini karıştırmayalım

Konser filmi için aynı duyuruda verilen tarih 11 Aralık; kapsamı Kuzey Amerika sinemaları. Albümün 6 Kasım çıkışıyla bu gösterimi aynı şey gibi okumamak lazım. Bu kaynak Türkiye için bir seans ya da vizyon tarihi doğrulamıyor.

Film tarafında Paris'teki 1988 performansından 35 mm görüntülerin kullanıldığı açıklanıyor. Görüntünün restore edilmiş olmasıyla benim evde hangi albüm baskısını dinleyeceğim ayrı konular. Türkiye'de gösterim haberi çıkarsa ayrıca salonun kendi programına bakarım. Şimdilik elimdeki tarihleri daha ileri taşımaya gerek yok.

Ben önce neyi dinleyeceğim?

Meraklı Rakun için bu duyurunun en ilginç yanı, tanıdık şarkılara bir konserin içinden yeniden bakma fırsatı. İlk dinlemede sürekli şarkı atlamak yerine açıklanan sırayı takip etmeyi düşünüyorum. Sonra özellikle One More Try'a dönüp cümle sonlarını ve nefes için bırakılan aralıkları dinleyeceğim. Bunu kendi kendime ses yarıştırmak için değil, bildiğim bir şarkının yorumla nasıl değiştiğini duymak için yapıyorum.

Satın alma tarafında ise kararım daha basit. Önce dinlemek istediğim parçaları kontrol edeceğim. Sırf tam listeye ulaşmak için büyük kutuya yönelmeyeceğim; resmî 2CD listesi de önümde duruyor. Plak istersem de renginden önce hangi parçaların o baskıda bulunduğuna bakacağım.